Jerzy Kmita

Jerzy Kmita – ur. w 1931 r. w Rajsku (k. Kalisza), zm. w 2012 w Poznaniu. Związany z Uniwersytetem im. A. Mickiewicza w Poznaniu pełnił funkcję dyrektora Instytutu Filozofii oraz dyrektora Instytutu Kulturoznawstwa, którego był współzałożycielem. Współtwórca i czołowy reprezentant poznańskiej szkoły metodologicznej. Zasadniczym obszarem badań były: filozofia i metodologia nauki i humanistyki, filozofia nauki, filozofia kultury, filozofia języka i epistemologia. Główne prace: Studia nad teoretycznymi podstawami humanistyki (z L. Nowakiem; 1968), Z metodologicznych problemów interpretacji humanistycznej (1970), Wykłady z logiki i metodologii nauk (1977), Kultura i poznanie (1985), Społeczno-regulacyjna koncepcja kultury (1991), Wymykanie się uniwersaliom (2000), Konieczne serio ironisty. O przekształcaniu się problemów filozoficznych w kulturoznawcze (2007).