Leszek Nowak

Leszek Nowak – ur. w 1943 r. w Więckowicach (pow. Brzesko), zm. w 2009 r. w Poznaniu. Związany z uniwersytetem im. A. Mickiewicza w Poznaniu pracował na Wydziale Prawa (do 1970 r.), a potem w Instytucie Filozofii. W latach 1981-1984 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Nauk Społecznych.  Współtwórca i czołowy reprezentant poznańskiej szkoły metodologicznej. Zainteresowania naukowe skupiały się wokół: filozofii i metodologii nauk przyrodniczych i humanistycznych, epistemologii, filozofii społecznej i metafizyki. Główne prace: Studia nad teoretycznymi podstawami humanistyki (z J. Kmitą; 1968), Interpretacja prawnicza. Studium z metodologii prawoznawstwa (1973), Zasady marksistowskiej filozofii nauki. Próba systematycznej rekonstrukcji (1974), Wstęp do idealizacyjnej teorii nauki (1977), U podstaw teorii socjalizmu, t. I-III (1991), Byt i myśl. U podstaw negatywistycznej metafizyki unitarnej, t. I (1998), t. II (2004), t. III (2007).